Preek van de week



Preek  van de week
  Kalender

 

PALMZONDAG 8 april 2001

"Heden hosanna, morgen aan het kruis!" (Palmzondaglied)


In een populair zondagavond programma op de TV was onlangs Mark Eyskens te gast. Toen hem vragen werden gesteld over macht en aanzien, zei hij op een bepaald moment: "Dit alles is schuim".

Jezus wordt vandaag als een koning toegejuicht. Zoals Davids zoon koning Salomo doet hij zijn blijde intrede in Jerusalem. De mensen langs de kant van de weg spreiden hun mantels voor hem uit . In de andere evangelies lezen we hoe ze twijgen en takken van de bomen rukken om er mee te zwaaien. Ze juichen:"Gezegend de koning die komt in de naam van de Heer! Vrede in de hemel en eer in den hoge!" Maar de triomf vergaat als schuim . Want de blijde intocht van koning Jezus maakt plaats voor de gruwelijke lijdensweg, de calvarietocht naar Golgota. Omdat Jezus kiest voor een ander koninkrijk: niet een van macht en aanzien, maar een dat niet van deze wereld is. Het Rijk Gods van liefde.

"Van liefde komt groot lijden" schreef de vlaamse mystica Hadewych. Velen onder ons zullen dit beamen. Johannes schrijft dat niemand grotere liefde heeft dan hij die zijn leven geeft voor zijn vrienden. Liefde tot het uiterste, breken en delen, zo was Jezus' leven. Daarom laat hij het brood en de beker de kring rond gaan tijdens de paasmaalviering met de leerlingen. Wie met Hem eet en drinkt wil lot-en deelgenoot zijn in zijn liefde en lijden. Wil het met Hem opnemen tegen alles wat de waarachtige liefde verraadt. Omwille van God wiens naam 'Liefde' is.

Als je kiest voor deze Jezus-liefde word je heel kwestbaar. Het is de grondtoon van alle lijden. Je bent breekbaar en broos. Maar ook groots in je sereniteit en echtheid. "Hoe kostbaar is een kwestbaar mens", schreef Okke Jager.

In je kwetsbaarheid zoek je steun. Een hand op je schouder. Mensen die je omgeven met hun begrip en warme aanwezigheid. Jezus' vrienden omgeven hem niet. Hij kan niet op hen rekenen. Ze vallen in slaap in de Olijfhof. Judas verraadt hem met een kus. Een intiem gebaar wordt een leugen. Ook Petrus liegt. Uit schrik, om zijn eigen hachje te redden. Tot driemaal toe is er die verloochening van zijn geliefde meester. En al de anderen kijken van ver toe.

Het is zo herkenbaar. Bij groot lijden en verdriet nemen we afstand of vluchten weg. We voelen ons machteloos. Weten niet wat zeggen. Of gaan rationaliseren. En daar heeft niemand iets aan. Of we zijn leugenachtig. Er is zoveel onwaarheid rondom een ziekbed. Zogezegd uit liefde. Om elkaar te sparen. Het woord kanker is taboe. Zelfs als de patiënt helemaal terminaal is wordt dikwijls nog gelogen over zijn of haar toestand. Daardoor geraakt de zieke geïsoleerd. Een bittere ervaring.

Ook Jezus moest het alleen redden in de Olijfhof. Hij was ten prooi aan doodsangst. Zijn zweet werd tot dikke druppels bloed. "Vader als Gij wilt, laat deze beker Mij voorbijgaan." Een gevecht met God. Biddend wil Jezus zijn angst overstijgen. Komen tot aanvaarding van het onontkoombare. " Maar toch:niet mijn wil maar uw wil geschiede"

"Pas na een lange weg van strijd en angst, van algehele ontreddering en paniek kunnen mensen soms deze vrede bereiken. De vrede van de overgave . Zich in handen geven van een God die ondanks alles nabij is met Zijn Liefde . Zich aan Hem gewonnen geven. Beseffen dat Hij uiteindelijk alles ten goede leidt.

Na zijn gevangenneming zijn het buitenstaanders , vreemden, die over Jezus' lot beslissen. Het Sanhedrin . Hogepriesters, farizeeërs en schriftgeleerden. Zij zijn de machtigen. De schuimbekkers! Die over lijken lopen. Ze moeten zichzelf beveiligen. Andere machthebbers naar de ogen zien. Zoals Pontius Pilatus die ze hartsgrondig haten. Ze moeten de volkswil bespelen. Huichelachtig mensen op hun hand krijgen. Een politieke spel in al zijn valsheid.

Jezus staat er als de waarachtige serene mens. Hij moet geen enkel woord terugtrekken. Geen enkel gebaar ontkennen. Hij is zuiver tot op de graat. De zondeloze, onschuldige wordt als een misdadiger en godloochenaar gekruisigd.

Jezus bidt voor zijn beulen. Zij moeten noodgedwongen hun handen vuil maken. Hij spreekt ook tegen de andere gekruisigde: "Ik zeg u, vandaag nog zult u met mij zijn in het paradijs." Andere evangelisten laten Jezus psalmen bidden. Alles wat in psalm 22 staat heeft Jezus in zichzelf herkend. De Godsverlatenheid. "Mijn God, mijn God, waarom heb je mij verlaten ?" Jezus is hier solidair met de ontelbaren die God afwezig voelen in hun lijden, in de absurde waanzin. Maar in dezelfde psalm staat ook: "In uw handen beveel ik mijn geest". Vertrouwen in God wiens naam is: "Ik zal er zijn voor U". Tot dit geloof gekomen op het kruis, is Jezus voor ons dé profeet-martelaar . Johannes zal de kruisdood het moment van Jezus' verheerlijking noemen. Dan is Hij in uiterste Liefde als mens de gelijke van de God van Liefde.

Rob Moens o.p.

    top    lijst